- Kahramanmaraş'taki Direkli Mağarası'nda 2007'den beri süren kazılarda "mezarlık" olarak adlandırılan alanda 5. mezar bulundu.
- Kazı Başkanı Prof. Dr. Cevdet Merih Erek, mezarın yaklaşık 14 bin yıl öncesine, yani Epipaleolitik döneme ait olduğunu belirtti.
- Mezarın yapısı, dönemin insanlarının ölüleriyle mekansal bir bağ kurduğunu ve onlardan ayrılmak istemediğini gösteriyor.
- Mezarlarda bulunan boncuk ve kemik kaşık gibi eşyalar, ölülerin yaşam dünyasından koparılmadığına işaret ediyor.
Kazı başkanı 14 bin yıl öncesine tarihledi
Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi'nden Kazı Başkanı Prof. Dr. Cevdet Merih Erek, 2007'den beri aralıksız devam eden çalışmalarda önemli bir bulguya ulaştıklarını açıkladı. Erek, mağaranın "mezarlık" olarak tanımlanan bölümünde 20 gün gibi kısa bir sürede 5. mezarı bulduklarını söyledi.
Prof. Dr. Erek, henüz tamamına ulaşılamayan mezarla ilgili olarak, "Arkeolojik olarak tabaklandığında bu seviyenin tarihini günümüzden önce 14 bine tarihleyebiliriz. Yani bu mezarın tarihinin yaklaşık 14 bin yıl eskiye gittiğini söylemek mümkün," ifadelerini kullandı.
Mezarın yapısı dönemin inançlarını yansıtıyor
Yeni bulunan mezarın, diğerleri gibi dikdörtgen şeklinde olduğu ve sınırlarının yassı taşlarla belirlendiği görüldü. Erek, mezarın zemine kazılmadan, düz bir alan üzerine kurulduğunu ve üstünün de toprakla değil, yine yassı taşlarla kapatıldığını düşündüklerini belirtti.
Kazı başkanı, mezarın yapım tekniğini, "Kazılmadan yapılmış düz zemin üzerine hazırlanmış bir mezar. Bu sebeple mezarın üstünün de toprak dolguyla değil diğerlerinde olduğu gibi yassı taşlarla kapatıldığını düşünüyoruz," sözleriyle açıkladı.
Ölüleriyle birlikte yaşamaya devam ediyorlardı
Prof. Dr. Erek, bu mezarların, dönemin insanlarının ölüleriyle olan ilişkisine dair önemli ipuçları verdiğini vurguladı. Mezarların yaşam alanları içinde bulunması ve özel yapısı, o insanların ölülerinden ayrılmak istemediğini gösteriyor.
Erek, bu durumu şu sözlerle yorumladı: "O dönem insanının ölülerinden uzaklaşmak istemeden, onlarla bir mekansal bağ içinde kalmak istediklerini bize gösteriyor." Mezarların içinde bulunan boncuk ve kemik kaşık gibi süs eşyaları ve aletler de bu mekansal bağın ve ölüye saygının bir kanıtı olarak değerlendiriliyor.