- Türk edebiyatında “Dede Korkut” ve “Beyaz Kartal” olarak anılan Karakoç, 17 Ekim 2018’de hayatını kaybetti.
- Şair, sağlık memurluğuyla birlikte sürdürdüğü edebiyat çalışmalarında şiirin yanı sıra hikâyeler de yazdı.
- 1986’da kurduğu Dolunay Sanat ve Edebiyat Dergisi’nin ardından, farklı şehirlerden şairleri buluşturan etkinlikler düzenledi.
Türk şiirinde aşkı ve mistik duyarlılığı bir araya getiren Bahaettin Karakoç’un vefatının üzerinden sekiz yıl geçiyor. Şiiri “evrensel bir dua biçimi” olarak tanımlayan Karakoç, kitaplarının yanı sıra yayıncılık çalışmaları ve şiir buluşmalarıyla da edebiyat dünyasında yer edindi.
Şair bir ailede başlayan edebiyat yolculuğu
1930’da Kahramanmaraş’ın Elbistan ilçesinde dünyaya gelen Karakoç, ilkokulu daha sonra Ekinözü adıyla ilçe olan Cela köyünde okudu. Eğitimini Düziçi ve Ankara’daki Hasanoğlan Köy Enstitüsünde sürdürdü.
Şiirle ilgilenen bir ailede büyüyen Karakoç’un yazma merakı ilkokul yıllarında başladı. “Mihriban”ın şairi Abdürrahim Karakoç’un ağabeyi olan sanatçı, bazı eserlerinde “Baha Deliorman”, “Said Yaylalı” ve “Ekinözülü Âşık Rahmani” mahlaslarını kullandı. Kahramanmaraş’taki sağlık kuruluşlarında uzun yıllar sağlık memuru olarak çalışırken edebiyattan kopmadı. 1982’de kendi isteğiyle emekliye ayrıldı.
Şiirlerinde aşkın farklı yüzlerini anlattı
İlk şiiri 1949’da Yurt gazetesinde yayımlanan Karakoç, sonraki yıllarda çeşitli dergilerde okurlarla buluştu. “Mevsimler ve Ötesi”, “Seyran”, “Zaman Bir Beyaz Türküdür”, “Sevgi Turnaları” ve “Kar Sesi”, şiir yolculuğunun farklı dönemlerini yansıtan kitapları arasında yer aldı.
Karakoç’un şiirlerinde aşk, yalnızca iki insan arasındaki bir duygu olarak değil; Allah’a, doğaya, Anadolu’ya ve memlekete yönelen bir bağlılık olarak da işlendi. Gelenekten beslenen anlatımını imgelerle kuran şair, ses ve biçim arayışına da önem verdi. “Bir Çift Beyaz Kartal”, “Menzil”, “Beyaz Dilekçe”, “Leyl ü Nehar Aşk”, “Aşk Mektupları” ve “Ihlamurlar Çiçek Açtığı Zaman”, şairin diğer eserleri arasında bulunuyor.
Dolunay’da şairleri buluşturdu
Karakoç’un edebiyat çalışmalarının önemli bir bölümünü yayıncılık ve şiir etkinlikleri oluşturdu. 1986’da çıkarmaya başladığı Dolunay Sanat ve Edebiyat Dergisi, ekonomik nedenlerle 37 sayının ardından kapandı.
Şiirin yanı sıra hikâye de yazan Karakoç, 1962’de “İsa ile İshak” adlı hikâyesiyle bir edebiyat yarışmasında ikincilik aldı. “Bir Çift Beyaz Kartal” kitabıyla 1986’da Türkiye Yazarlar Birliğinin şiir ödülüne layık görüldü.
1991’de Türkiye Diyanet Vakfının düzenlediği münacat yarışmasında “Beyaz Dilekçe” şiiriyle birincilik kazandı. 1993’te Kazakistan’ın Almatı kentinde Büyük Abay Ödülü’nü aldı. Bahaettin Karakoç, 17 Ekim 2018’de 88 yaşında hayatını kaybetti. Ardında şiir kitaplarının yanı sıra dergiler ve edebiyat buluşmalarıyla şekillenen bir birikim bıraktı.