Gösterilen ölçekli modelde, daha önce kullanılan eğik (erector) lançer yerine GÖKSUR füzeleri için dikey atım sistemi (VLS) tercih edildiği görüldü.
GÜRZ 200’de birleşik hava savunma yaklaşımı
Tanıtılan konfigürasyon; 35 mm havada infilaklı (airburst) otomatik topu, dört adet MANPADS ve dört adet GÖKSUR hava savunma füzesini tek bir platformda bir araya getiriyor. Bu yapı, alçak ve çok alçak irtifa tehditlerine karşı katmanlı bir savunma sağlamayı hedefliyor.
GÖKSUR için dikey lançer tercihi
Önceki GÜRZ 200 sunumlarında GÖKSUR füzeleri için eğik lançer kullanılırken, yeni konfigürasyonda sabit bir dikey lançer öne çıkıyor. GÖKSUR’un doğası gereği dikey atıma uygun olması sayesinde, taretin hedefe yönelmesini beklemeden anında atış yapılabilmesi mümkün hale geliyor. Bununla birlikte, bu yerleşimin sensörlerle olası etkileşimi konusunda bazı teknik soru işaretleri de bulunuyor.
GÖKSUR füzesi, TÜBİTAK SAGE tarafından geliştirilen BOZDOĞAN kısa menzilli havadan havaya füzesinden türetilerek hava savunma görevleri için uyarlandı. Kara konuşlu kullanım için iki yönlü veri bağı ve katlanır arka kanatçıklar gibi değişiklikler içeren füzenin, testlerde 11 kilometrede alçak irtifa hedefini başarıyla vurduğu biliniyor.
Radar yerleşiminde değişiklik
Yeni gösterilen GÜRZ 200 konfigürasyonunda radar mimarisinde de dikkat çekici bir değişiklik bulunuyor. Daha önce dört adet AESA radar ile sürekli 360 derece kapsama hedeflenirken, bu modelde üç adet AESA radar yer alıyor. Bu durum, her bir radarın azimut kapsamasının 90 dereceden 120 dereceye çıkarılmış olabileceğine işaret ediyor.
Radarların yanında görülen üç küçük anten dizisinin işlevi ise henüz açıklanmadı. Savunma çevrelerinde, bunların karıştırıcıdan ziyade veri bağı antenleri olabileceği değerlendiriliyor. Zira taret üzerinde KANGAL elektronik harp sisteminin varlığını sürdürdüğü gözlemleniyor.
Gelişim süreci devam ediyor
ASELSAN tarafından sergilenen bu yeni konfigürasyonun, GÜRZ 200’ün nihai seri üretim standardını temsil edip etmediği henüz netlik kazanmış değil. Ancak model, sistemin mimarisinin hâlen geliştirme ve optimizasyon sürecinde olduğunu, özellikle füze entegrasyonu ve sensör yerleşimi konularında farklı seçeneklerin değerlendirildiğini ortaya koyuyor.