Financial Times’ın haberine göre söz konusu kaynak, üç ülkenin savunma sanayii şirketleriyle uzun vadeli tasarım ve geliştirme sözleşmesi imzalamasına imkân tanıyacak. Mart ayında devreye alınan geçici finansman düzenlemesinin süresi ise gelecek ay sonunda sona erecek.
2035’te hizmete girmesi hedefleniyor
GCAP, düşük görünürlük özelliklerine, gelişmiş sensörlere ve yeni nesil mühimmatlara sahip altıncı nesil bir savaş uçağının 2035 yılına kadar hizmete alınmasını hedefliyor.
Program, ABD’nin savaş uçağı alanındaki teknolojik üstünlüğüne alternatif oluşturabilecek en kapsamlı uluslararası savunma projelerinden biri olarak değerlendiriliyor.
Üç ülke, programın hukuki temelini oluşturan uluslararası anlaşmayı Aralık 2023’te imzalamıştı.
Uzun vadeli sözleşmenin önü açılacak
Yeni finansman paketiyle birlikte projede görev alan ana sanayi kuruluşları;
- BAE Systems
- Leonardo
- Mitsubishi Heavy Industries destekli Japan Aircraft Industrial Enhancement Company ile çok yıllı tasarım ve geliştirme sözleşmelerinin imzalanması planlanıyor.
Birleşik Krallık’ta 4 binden fazla personel hâlihazırda GCAP programı ve teknoloji gösterim uçağı üzerinde çalışıyor.
Japonya’dan Birleşik Krallık’a uzun vadeli taahhüt çağrısı
Habere göre Japon yetkililer, Birleşik Krallık’ın kısa süreli geçici finansman düzenlemeleri yerine programa uzun vadeli ve bağlayıcı bir mali taahhütte bulunmasını talep ediyor.
Japonya Savunma Bakanı Shinjirō Koizumi’nin İngiliz yetkililerle yaptığı görüşmelerde, kapsamlı sözleşmenin daha fazla gecikmeden imzalanması gerektiğini açık şekilde dile getirdiği aktarıldı.
Birleşik Krallık Savunma Bakanlığı: GCAP’a bağlılığımız sürüyor
Birleşik Krallık Savunma Bakanlığı, programa ilişkin açıklamasında şu ifadeleri kullandı:
Birleşik Krallık, GCAP programına bağlılığını sürdürmektedir. İtalya ve Japonya ile birlikte tam kapsamlı uluslararası sözleşmeye yönelik çalışmaları sürdürüyoruz.
Programın stratejik önemi artıyor
Birleşik Krallık ve Japonya’daki yetkililer, GCAP’ın yalnızca yeni bir savaş uçağı geliştirme programı olmadığını; aynı zamanda iki ülke arasındaki savunma iş birliğinin ve Hint-Pasifik bölgesindeki stratejik konumlanmanın önemli bir unsuru olduğunu değerlendiriyor.
Bu nedenle, programın geleceğine ilişkin alınacak kararların hem savunma sanayii hem de diplomatik ilişkiler açısından belirleyici olacağı ifade ediliyor.