“Pala Dayı” ve kardeşleri atalarından kalan yayla geleneğini sürdürüyor

Dadak kardeşler yaz aylarını aileleriyle birlikte Dipsiz Yaylası’nda geçiriyor. Yaklaşık 200 dekarlık bölgede doğayla iç içe yaşıyorlar.

Yüksek rakımdaki yaşam, kardeşlerin günlük düzenini mevsim şartlarına göre şekillendiriyor. Şehir yerine yaylayı tercih eden aile, burada daha özgür ve doğal bir yaşam sürdüğünü belirtiyor.

Kardeşler gün boyunca koyunlarını otlatıyor ve sürünün bakımını yapıyor. Aynı zamanda yayladaki toprakları ekip biçerek çeşitli ürünler yetiştiriyorlar.

Ürettikleri gıdaları aile sofralarına taşıyorlar. Böylece hayvancılık ile tarımsal üretimi bir arada sürdüren bir yaşam kuruyorlar.

İsmail Dadak, yaşadıkları arazinin ataları tarafından geçmişte öküzlerle işlendiğini anlatıyor. Toprakların zaman içinde kardeşler arasında bölündüğünü belirtiyor.

Aile, atalarından kalan arazileri yaşam alanı olarak kullanmaya devam ediyor. Dedelerinden miras kalan tohumlarla üretim yaparak hayatlarını sürdürüyorlar.

Yayladaki yaşam, hava koşulları nedeniyle zaman zaman zorlaşıyor. Mayıs ayında yağan kar, ailenin koyunları için kurduğu çadırın yıkılmasına neden oldu.

Dadak kardeşler yaşadıkları güçlüklere rağmen koyunculuğu bırakmayı düşünmüyor. Küçük üreticilerin katkısıyla şehirlerde yaşayan insanlara fayda sağladıklarına inanıyorlar.

Kardeşler uzun saçları ve pala bıyıklarıyla çevrelerinde kolayca fark ediliyor. Günlük işlerinde sade kıyafetler kullanırken sosyal yaşamlarında özgün bir tarz benimsiyorlar.

Bol paçalı pantolon, geniş yakalı gömlek ve ceketten oluşan takım elbiseler giyiyorlar. Yöresel oyun havaları eşliğinde oynadıkları oyunlar da yaşattıkları geleneklerin bir parçasını oluşturuyor.

Dadak kardeşler yayladaki günlük hayatlarını sosyal medya üzerinden takipçileriyle paylaşıyor. Koyunların bakımı, üretim süreçleri ve aile içindeki dayanışmaları ilgi görüyor.

Türkiye’nin farklı bölgelerinden ve yurt dışından ziyaretçiler aileyi görmek için yaylaya geliyor. Bazı konuklar, kardeşlerin yaşamında 50 yıl önce geride bıraktıkları kendi geçmişlerini gördüklerini söylüyor.

İlyas Dadak, saçlarının Oğuzlardan, bıyıklarının ise Göktürklerden geldiğini ifade ediyor. Aile, çocuklarına ve yeğenlerine atalarının isimlerini vererek onları eski örf ve âdetlerle yetiştiriyor.

Yörük yaşamının dışarıdan göründüğü kadar kolay olmadığını belirten Dadak, kültürlerini korumak için bu zorluklara katlandıklarını söylüyor. Şehir hayatının kendilerine uygun olmadığını düşünen kardeşler, yaşamlarını yaylada sürdürmek istiyor.