Avrupa Birliği; Birleşik Krallık ve ABD gibi ortaklar arasında Rusya'ya yönelik yaptırımlara odaklanma kararlılığı sürdürülürken, bu yıl bloğun karşı karşıya olduğu iki zorluk devam edecek.
İlk olarak, Kremlin'in Ukrayna'daki savaşını finanse etme kabiliyetinin her zamankinden daha kısıtlı olmasını sağlamak için, bireysel üye ülkelerin çok çeşitli yaptırımları tutarlı ve etkili bir şekilde uygulamaya öncelik vermesi gerekecek. İkinci olarak ise, AB ve müttefiklerinin, Türkiye ve Birleşik Arap Emirlikleri gibi üçüncü ülkeleri Rusya'ya karşı kısıtlamalar uygulamaya teşvik etme konusunda daha başarılı olmaları gerekecek.
Avrupa Komisyonu, dokuz yaptırım paketiyle Rusya konusunda çok sayıda hedef belirledi. Ancak bankalar ve ileri teknoloji ihracatçıları gibi kuruluşlar bu kararlara uyarken, küçük ve orta ölçekli sanayi kuruluşları bu yaptırımlara uydukları zaman, hammadde ve enerji gibi başlıklarda eziliyorlar.
Nitekim genel olarak üye ülkeler de benzer şekilde bu zorlukla mücadele ediyor. Deneyimli bir yaptırım uzmanı Politico'ya verdiği demeçte; "Önceden de pek çok AB yaptırım süreçleri oldu. Ancak bu, uygulamaya ilk kez gerçekten herkesin tam anlamıyla dikkat etmesi gereken bir zaman. O nedenle; herkesin bu yaptırımlara katılması için gerekiyorsa yasaların güncellenmesi, devlet kurumları arasındaki sorumluluğun daha net bir şekilde paylaştırılması ve uygulama mekanizmaları ile cezaların keskinleştirilmesi gerekiyor." ifadelerini kullandı.
Rusya'nın yasadışı işgalinin birinci yıldönümü yaklaşırken AB Komisyonu, hem kurumların hem de üye ülkelerin bugüne kadarki yaptırım paketlerini, gerçekte ne ölçüde uyguladığını özenle gözden geçirmeli, denetlemeli ve acilen ele almalıdır.
AB, bu yıl aldığı yaptırım kararlarına yönelik amansız bir odaklanma süreci işletmelidir. Her boşluk ve güvenlik açığının ele alındığından emin olarak, daha geniş bir uygulama kararlılığı sağlanmalıdır.
Ancak bu etki çemberi yalnızca AB içinde genişletilmemelidir. Halihazırda Rusya'ya karşı yaptırımları desteklemeyen üçüncü ülkeler de Kremlin'in savaş finansmanını engellemek için teşvik edilmeli ve ikna edilmelidir.
Bu, Rus enerjisi için ödedikleri fonları sınırlandırarak (en azından petrol fiyatı üst sınırını uygulayarak), Rus bankalarının finansal sistemlerine erişimini engelleyerek ve lojistik endüstrilerini kullanmayarak başarılabilir.
Bu nedenle AB'nin, Kremlin'in yasadışı savaşına aktif olarak karşı çıkan uluslar topluluğunu genişletmek için üç kollu; yumuşak, orta ve sert güç stratejisiyle ilerlemesi gerekiyor.
Yumuşak yaklaşımda AB; dünyanın pek çok yerinde (özellikle Afrika'da) Rusya'nın diplomatik faaliyetleri, yardım ve diğer kalkınma desteği için Batı'ya güvenen ülkeleri tarafsızlığa yada Rusya yönüne döndürdü.
Bu nedenle, yumuşak bir yaklaşım olarak AB, Ukrayna'yı neden desteklemediklerini anlamak için önce üçüncü ülkelerle diplomatik diyaloğu ve angajmanı yoğunlaştırmalı, ardından blok bu pozisyonu tersine çevirmek için çeşitli yollar aramalıdır.
“Orta” yaklaşımda AB, bu ülkeler tarafından sağlanan faaliyetlerin Ukrayna'daki savaşı körüklemeye nasıl devam ettiğini açıklayan sivil toplumu ve araştırmacı kuruluşları desteklemelidir. Ülkelere, hem Rusya tarafından yürütülen zulümlerin hem de bu yasadışı savaşla kendi bağlantılarının veya kolaylaştırıcılığının tartışılmaz kanıtları sunulmalıdır.
Ancak, yine de Rusya'ya yönelik kısıtlamaları desteklemezlerse, BAE ve Türkiye gibi ülkelerin almaya devam ettiği egemen kararları üzerinde sonuçlar doğuracak mekanizmalar geliştirmeli ve “sert” yaklaşıma dönmelidir.
Tabii ki bu ülkeler, finansal sistemlerinin dayanıklılığını desteklemek için önlemler almak zorunda. Ancak AB'nin de bu egemen kararlara karşı tepki verme hakkı var.
Petrol fiyatında tavan fiyat belirleme kararında olduğu gibi bu ülkelere, Rus ekonomisinin kabiliyeti üzerinde daha fazla kısıtlama uygulamak için baskı yapılmalıdır.
Kremlin'den gelen inkarlara rağmen Rusya'dan gelen veriler, yaptırımların ülke ekonomisi üzerindeki olumsuz etkisini ortaya koyuyor.
AB şimdi, üye ülke uygulamalarının artan etkinliğinin yanı sıra Ukrayna'nın egemenliğini ve barışçıl varoluş hakkını destekleyen ülkeler çemberini genişleterek bu baskının devam etmesini sağlamalıdır.