1736 yılında Kırım Hanlığı ile yaşadığı sınır anlaşmazlıklarını bahane eden Rus Çarlığı Osmanlı İmparatorluğu'na savaş ilan etti. Bir yıl sonra ise Avusturyalılar da Rus Çarlığı'nın müttefiki olarak savaşa dahil oldu. Osmanlı topraklarında hızlı ilerlemeye başlayan Avusturya orduları Niş şehrimize kadar ilerlese de Osmanlı orduları büyük bir direniş gösterdi ve Avusturya geri çekilmek zorunda kaldı. Barış yapmak için görüşme talep eden Avusturyalılar ile İstanbuL'da görüşmeler başladıysa da Osmanlı'da yaşanan Sadrazam değişikliği sonrasında ordu yeniden Avusturya üzerine yürüdü. 22 Temmuz 1739 günü Hisarcık'ta yaşanan büyük savaşı Osmanlılar kazandı ve Belgrad'ı kuşattılar. Kısa süre içinde Belgrad yeniden fethedildi. Hızla hareket eden Osmanlı ordusu Tuna nehrini yeniden Avusturya ile sınır haline getirecek kadar toprak kazandı.
Avusturyalıların talebi üzerine savaş bittiğinde Belgrad'ta 18 Eylül 1739 günü Belgrad anlaşması imzalandı. Bu anlaşma ile Osmanlı İmparatorluğu 1718 tarihli Pasarofça antlaşması ile kaybettiği ve Belgrad'ı da kapsayan bütün kuzey Sırbistan ile Eflak'ı geri aldı.
Rusya Çarlığı orduları ise Osmanlı toprakları içinde başarılı bir ilerme gösteriyordu. Eflak topraklarına saldırma hazırlığı yapan Ruslar, müttefikleri olan Avusturyalıların Osmanlı ile yaptığı barış antlaşması ile yalnız kaldı. Bu durumda o cephede boşalan Osmanlı ordusunun da Rusya üzerine yürüyeceğini tahmin eden Ruslar 3 Ekim 1739 tarihinde barış antlaşması imzaladı.
Niş şehrinde imzalanan ve Belgrad'da Avusturyalılar ile yapılan antlaşmanın devamı sayılabilecek bu antlaşma ile Rus Çarlığı son olarak Osmanlı'nın üstünlüğünü kabul etmiş oldu. Bu antlaşma ile:
- Azak Kalesi yıkıldı ve toprakları Osmanlı İmparatorluğu ile Rus Çarlığı arasında sınır ilan edildi.
- Kuzey Kafkasya'daki dağ geçitlerini denetleyen Kabarday bölgesi tarafsız alan ilan edildi.
- Ruslar Kırım'dan çekilmeyi kabul etti.
- Ruslar, Karadeniz'de savaş ve ticaret gemisi bulundurmamayı kabul etti.
Bu antlaşmanın Osmanlı tarihindeki en büyük önemi Rusların Karadeniz'deki Türk hakimiyetini kabul ettikleri son antlaşma olmasıdır. Bu sayede Karadeniz'in bir Türk gölü olduğu son kez tescillenmiştir.