- TBMM tarafından 1922'de halife seçilen Abdülmecid Efendi, 3 Mart 1924'te Halifeliğin kaldırılmasıyla sürgüne gönderildi.
- Yaklaşık 20 yıl süren sürgün hayatını İsviçre ve Fransa'da geçiren son halife, 21 Ağustos 1944'te Paris'te kalp krizinden vefat etti.
- Vasiyeti, İstanbul'da dedelerinin yanına defnedilmek olmasına rağmen dönemin hükümeti tarafından bu talep kabul edilmedi.
- Naaşı, Paris Büyük Camii'nde 10 yıl boyunca bekletildikten sonra Suudi Arabistan Kralı'nın onayıyla Medine'deki Cennetü'l-Bakî mezarlığına defnedildi.
Sanatçı bir şehzadeden son halifeliğe giden yol
Sultan Abdülaziz'in oğlu olan Şehzade Abdülmecid Efendi, Osmanlı Hanedanı içinde sanatçı kimliğiyle öne çıkan entelektüel bir isimdi. Saltanatın kaldırılmasının ardından Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından 19 Kasım 1922'de "Halife-i Müslimin" unvanıyla İslam dünyasının yeni lideri olarak seçildi.
Ancak Türkiye Cumhuriyeti'nin laik yapısının güçlendirilmesi ve yeni reformların hayata geçirilmesi sürecinde halifelik makamı, yeni rejimle uyumsuz bir kurum olarak görüldü. 3 Mart 1924'te çıkarılan 431 sayılı kanunla halifelik resmen kaldırıldı ve Abdülmecid Efendi, ailesiyle birlikte Türkiye'yi terk etmek zorunda bırakıldı.
Sürgün yılları ve Paris'te gelen vefat
Abdülmecid Efendi, sürgünün ilk yıllarını İsviçre'nin Montrö şehrinde geçirdikten sonra Fransa'nın Nice kentine, son olarak da Paris'e yerleşti. Sürgün hayatı boyunca maddi sıkıntılar çeken ve siyasetten uzak durmaya özen gösteren son halife, vaktinin çoğunu resim yaparak ve ibadetle geçirdi.
İkinci Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru, Paris'in Alman işgalinden kurtarılmasından kısa bir süre önce, 21 Ağustos 1944 tarihinde geçirdiği kalp krizi sonucu vefat etti. Vefatıyla birlikte Osmanlı'nın son halifesi de tarihteki yerini almış oldu.
Vatanına dönemeyen naaşın 10 yıllık bekleyişi
Abdülmecid Efendi'nin en büyük vasiyeti, naaşının İstanbul'a getirilerek dedelerinin yanına defnedilmesiydi. Ancak kızı Dürrüşehvar Sultan'ın dönemin Cumhurbaşkanı İsmet İnönü nezdindeki tüm girişimleri sonuçsuz kaldı ve hükümet bu talebi kabul etmedi.
Bu karar üzerine cenaze, Paris Büyük Camii'nin bir odasında özel bir bölmede tam 10 yıl boyunca muhafaza edildi. Sonunda ailenin girişimleri ve Suudi Arabistan Kralı Suud bin Abdülaziz'in onayıyla, naaşı 1954 yılında Medine'ye nakledilerek Cennetü'l-Bakî kabristanına defnedildi.