Her kelimenin bir etimolojik geçmişi ve dil bilgisi kuralları çerçevesinde belirlenmiş belirli bir kullanım alanı vardır. Gündelik yaşantımızda karşılaştığımız bu ifadelerin asıl manasını öğrenmek bir ihtiyaç haline geliyor. Peki, Türkçe ifadesi hangi durumlarda kullanılır ve TDK sözlüğüne göre tanımı nasıldır?
Türkçe kelimesinin sözlükteki anlamı nedir?
Kelimenin semantik yapısı incelendiğinde, birden çok durumu ifade ettiği görülmektedir. İşte önem sırasına göre kelimenin anlam çeşitliliği.
- isim Türklerin konuştuğu ve yazdığı dillerin genel adı; Türki
- Türkiye Türkçesi
TDK kayıtlarında Türkçe ile başlayan veya biten birleşik kelimeler
Dilimizin ifade olanaklarını genişleten Türkçe, farklı sözcüklerle birleşerek yeni kavramları karşılayan kalıplar oluşturur.
- Eski Türkçe
- Öz Türkçe
- Altay Türkçesi
- Azerbaycan Türkçesi
- Azeri Türkçesi
- Balkar Türkçesi
- Başkurt Türkçesi
- Batı Türkçesi
- Çağatay Türkçesi
- Çuvaş Türkçesi
- Doğu Türkçesi
- Dolgan Türkçesi
- Eski Anadolu Türkçesi
- Eski Oğuz Türkçesi
- Eski Uygur Türkçesi
- Gagavuz Türkçesi
- Göktürk Türkçesi
- Hakaniye Türkçesi
- Hakas Türkçesi
- Halaç Türkçesi
- Harezm Türkçesi
- Hazar Türkçesi
- Horasan Türkçesi
- Karaçay Türkçesi
- Karaçay-Balkar Türkçesi
- Karahanlı Türkçesi
- Karaim Türkçesi
- Karakalpak Türkçesi
- Karamanlı Türkçesi
- Karapapak Türkçesi
- Karay Türkçesi
- Kazak Türkçesi
- Kıpçak Türkçesi
- KırgızTürkçesi
- Kırımçak Türkçesi
- Kırım Tatar Türkçesi
- Köktürk Türkçesi
- Kumuk Türkçesi
- Malkar Türkçesi
- Nogay Türkçesi
- Oğuz Türkçesi
- Orhun Türkçesi
- Osmanlı Türkçesi
- Özbek Türkçesi
- Peçenek Türkçesi
- Saha Türkçesi
- Salar Türkçesi
- Sarı Uygur Türkçesi
- Şor Türkçesi
- Tatar Türkçesi
- Teleüt Türkçesi
- Terekeme Türkçesi
- Tuva Türkçesi
- Türkiye Türkçesi
- Türkmen Türkçesi
- Urum Türkçesi
- Uygur Türkçesi
- Yakut Türkçesi
