- Müşteriden aldığı yüksek meblağlı ödemeyi kendi kişisel hesabına yönlendiren mağaza müdürü, işvereni tarafından haklı fesih yoluyla işten kovuldu.
- Olayı gizlemek için alt kademesindeki bir çalışana Excel üzerinden sahte fatura hazırlatmaya çalışan yöneticinin tüm eylemleri mahkemece tespit edildi.
- Hem yerel mahkeme hem de istinaf tarafından haksız bulunan müdürün kıdem ve ihbar tazminatı talepleri yargı tarafından kesin olarak reddedildi.
- Son sözü söyleyen Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, işverenin aldığı kararı hukuka uygun bularak mağaza müdürünün tazminat umutlarını tamamen bitirdi.
İstanbul'da çalıştığı mağazanın müşterisini dolandıran ve sahte fatura kestiren 14 yıllık müdürün, olayın ortaya çıkmasıyla birlikte işine son verildi. İşten çıkarılmasının ardından hukuk mücadelesi başlatan ve tazminat talep eden mağaza yöneticisi, Yargıtay'ın verdiği emsal kararla büyük bir şok yaşadı.
Müşteriyi dolandırıp parayı şahsi hesabına aktardı
İstanbul'daki bir alışveriş merkezinde 14 yıl boyunca mağaza müdürü olarak görev yapan şahıs, akılalmaz bir dolandırıcılığa imza attı. Bir müşteriye gerçekleştirdiği satış işlemi sırasında resmi fatura düzenlemeyen yönetici, talep edilen tutarı olduğundan çok daha yüksek göstererek müşteriyi yanılttı.
Haksız kazanç elde etmeyi planlayan mağaza müdürü, satış bedelinin ödenmesi için müşteriye kurumun değil kendi kişisel banka hesabının numarasını verdi. Parayı şahsi hesabına geçiren yönetici, satın aldığı ürünlerin faturasını ısrarla isteyen müşterinin yasal taleplerini ise sürekli olarak erteledi.
Suçunu örtbas etmek için çalışanına sahte fatura hazırlattı
Müşterinin fatura konusundaki ısrarlı tutumu karşısında köşeye sıkışan dolandırıcı müdür, bu kez de mağazada çalışan başka bir personeli suça alet etmeye çalıştı. Durumu örtbas etmek isteyen yönetici, alt kademesindeki işçiden Excel programı üzerinden gerçeği yansıtmayan sahte bir fatura hazırlamasını talep etti.
Yaşanan bu skandal silsilesinin ortaya çıkmasının ardından harekete geçen işveren, 14 yıllık mağaza müdürünün iş sözleşmesini derhal sonlandırdı. İşten kovulan müdür ise haksızlığa uğradığını iddia ederek işvereni mahkemeye verdi ve tazminat talebiyle resmi hukuk sürecini başlattı.
Mahkeme işvereni haklı bularak tazminat taleplerini reddetti
Davaya bakan İstanbul 14. İş Mahkemesi, yöneticinin sergilediği bu eylemlerin işverenin güvenini açıkça kötüye kullanma niteliği taşıdığına hükmetti. Doğruluk ve bağlılık ilkeleriyle bağdaşmayan bu tutum nedeniyle işverenin fesih kararını haklı bulan mahkeme, işçinin kıdem ve ihbar tazminatı taleplerini reddederken sadece ödenmeyen bazı alacakların verilmesine karar verdi.
Yerel mahkemenin bu kararından memnun kalmayan her iki taraf da yasal haklarını kullanarak dosyayı bir üst mercie, yani istinaf mahkemesine taşıdı. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi, yaptığı incelemeler sonucunda ilk derece mahkemesinin kararını hem usul hem de esas yönünden hukuka uygun bularak tüm itirazları esastan geri çevirdi.
Yargıtay emsal kararı onadı ve dosyayı tamamen kapattı
İstinaf mahkemesinden de umduğunu bulamayan tarafların bir sonraki yasal durağı, iş hukuku uyuşmazlıklarında son sözü söyleyen Yargıtay oldu. Dosyayı detaylıca inceleyen Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, yapılan temyiz itirazlarını yerel mahkeme kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte görmedi.
Bölge Adliye Mahkemesi'nin aldığı kararın usule ve kanunlara tamamen uygun olduğu sonucuna varan Yüksek Mahkeme, işvereni haklı bulan kararı onadı. Bu kesin hükümle birlikte 14 yıllık mağaza müdürünün kıdem ve ihbar tazminatı hayalleri suya düşerken, kendisine yalnızca içeride kalan bir kısım işçilik alacaklarının ödenmesi kararlaştırıldı.