Ulus devletin kalıcı gücü
Ukrayna Cumhurbaşkanı Volodimir Zelenskiy'nin Washington'a yaptığı ziyaret, İngiliz Başbakanı Winston Churchill'in Aralık 1941'de Japonya'nın Pearl Harbor saldırısından sadece birkaç gün sonra Başkan Franklin Roosevelt ile görüşmek üzere yaptığı ünlü geziye benzetildi.
Rusya'nın saldırganlığı, Ukrayna'nın kendini savunması ve Batı'nın Kiev'e verdiği destek, savaşın sarstığı bir dünya düzeni hakkında yeni sorgulamalar yapılmasına sebep oldu.
Ulus-devletin kalıcı gücü: Ukraynalıların savaştığı özgürlük, öz-yönetim ve kimlik ilkeleri bu motto üzerinden şekillendi.
Rusya'nın işgali, Ukrayna devletine ve ulusal kimliğine yönelik bir saldırıydı . Ancak savaşın korkunç fedakarlıklarının Ukrayna liderini ve halkını daha önce hiç olmadığı kadar ulus devlet çatısı altında birleştirdi.
AB ve NATO üyelikleri
Ukrayna ve Moldova , Haziran ayında AB üyeliği için resmi aday oldular. Bu ayın başlarında, uzun bir bekleyişin ardından Bosna-Hersek de adaylığını açıkladı.
Bu arada Finlandiya ve İsveç, NATO'ya katılma yolunda ilerliyor. Macaristan ve Türkiye'nin -geri kalan iki adayın- 2023'te 32 ülkeye NATO üyeliği getirecek olan Finlandiya ve İsveç başvurularını onayladığını varsayarsak.
Rusya'nın diktatörlüğü
Rus tarihçi Sergey Radchenko'nun teşhisi her şeyi açıklıyor: "Rusya, insanların kısa, iğrenç, kaba hayatlar yaşadığı ve tüm gerçekliğin sonunda sefalet, tiranlık ve savaşa dönüştüğü bir tiranlık devletine dönüşüyor."
AB genişlemesinin engelleri
Her şey batının istediği şekilde gitmiyor. Çin ile, özellikle Tayvan ve küresel ticaret konusunda artan gerilimler, 2023'te daha da kötüye gideceğine dair bir işaret. Aynı zamanda Batı ekonomileri enflasyon ve durgunlukla savaşıyor.
Ukrayna'daki savaş, başta Fransa ve Almanya olmak üzere AB'nin batı Avrupalı üyeleri ile Polonya liderliğindeki orta ve doğu Avrupa devletleri arasındaki Rusya'ya yönelik politika konusundaki farklılıkları ortaya çıkardı . Bu, AB'nin Balkan ülkeleri , Moldova ve Ukrayna'ya üyelik vaatlerinin sadece bu vaatler olarak kalıp kalmayacağı sorusunu gündeme getiriyor .
Fransa ve Almanya, AB genişlemesini 27 ulustan oluşan bloğun siyasi ve ekonomik reformuna bağlamak istiyor . Ancak pek çok orta ve doğu Avrupalı, AB genişlemesinin güçlü destekçileri olmalarına rağmen, Fransa ve Almanya'nın Rusya'ya yönelik tutumlarına karşı sakıncalı davrandıkları için bu iki ülkenin liderliğini kabul etmeye meyilli değiller.
Avrupa emperyalizminin mirası
Hollanda Başbakanı Mark Rutte, bir Avrupa başkanının emperyalizm çağındaki kölelik için şimdiye kadar yaptığı tartışmasız en net özrü olan bir konuşma yaptı.
Konuşma, farkındalığı artırmayı ve köleliğin günümüzdeki etkilerini ele almayı amaçlayan önlemler için 200 milyon avroluk bir fon kurmayı planladığını açıklayan Hollanda hükümetinin web sitesinde bulunabilir.
Geçen yıl, Belçika Kralı Philippe , Rutte'ninki ibi, Kongo'daki Belçika sömürge yönetiminin vahşetinden duyduğu üzüntüyü dile getirdi. Alman hükümeti aynı şeyi Namibya konusunda yaptı.
Avrupa'nın daha büyük eski sömürge güçleri, özellikle Fransa, İspanya ve Birleşik Krallık, bu tür meselelere daha tedbirli yaklaşıyor. Yine de, Hollanda'nın açıklaması yolu açtı ve bu süreçte dolaylı olarak şu anda Ukrayna'da bir emperyal fetih veya yeniden fetih savaşının sürmekte olduğu gerçeğini vurguladı.
Avrupa'nın sömürgecilik çağına dair yeniden değerlendirmeler sanat dünyasını da etkilemeye başladı.
Alman Dışişleri Bakanı Annalena Baerbock, bu hafta Nijerya'ya yaptığı bir ziyarette, 1897'de İngiliz sömürgecileri tarafından yağmalanan ve dünya çapındaki müzelere ve koleksiyonculara satılan 20 Benin Bronzunu iade etti. Geçen ay, Londra'daki Horniman Müzesi de benzer bir eylemde bulundu.
British Museum, 200 yılı aşkın süredir elinde tuttuğu Parthenon mermerlerini Yunanistan'a iade edecek mi? Bu konu hala tartışılıyor.