- Avrupa Parlamentosu, Ukraynalı çocukların derhal, güvenli ve koşulsuz biçimde ülkelerine geri gönderilmesini talep etti.
- Eylül 2026 itibarıyla 20 bin 651 çocuğun zorla götürüldüğü doğrulandı; yaklaşık 1,6 milyon çocuk işgal altındaki bölgelerde bulunuyor.
- Karar 536 kabul, 8 ret ve 37 çekimser oyla kabul edildi.
- Parlamento, çocukların iadesinin toprak tavizleri veya esir takası gibi müzakere başlıklarına bağlanamayacağını vurguladı.
Avrupa Parlamentosu, Rusya'ya savaş sırasında Ukrayna'dan zorla götürülen çocukları derhal, güvenli ve koşulsuz şekilde geri gönderme çağrısında bulundu.
Parlamentoda 536 kabul, 8 ret ve 37 çekimser oyla kabul edilen kararda, Rusya'nın Ukraynalı çocukları sistematik biçimde sınır dışı etmesi, zorla başka bölgelere nakletmesi, yasa dışı evlat edinme uygulamaları, zorla Ruslaştırma politikası, ideolojik telkin ve askerileştirme faaliyetleri kınandı.
Kararda, Rusya'nın kontrolü altındaki bölgelerden götürülen tüm çocukların işgalden arındırılmış Ukrayna topraklarına iade edilmesi istendi.
20 bin 651 çocuğun zorla götürüldüğü doğrulandı
Avrupa Parlamentosunun verilerine göre, Eylül 2026 itibarıyla Rusya tarafından Ukraynalı çocukların sınır dışı edilmesi veya zorla başka bölgelere nakledilmesine ilişkin 20 bin 651 vaka doğrulandı. Yaklaşık 1,6 milyon Ukraynalı çocuğun ise Rusya'nın işgali altındaki bölgelerde bulunduğu tahmin ediliyor.
28 Ekim 2026 itibarıyla sınır dışı edilen, zorla götürülen veya işgal altındaki bölgelerden tahliye edilen 2 bin 752 çocuğun Ukrayna'ya geri döndüğü bildirildi.
Parlamento, çocukların iadesinin uluslararası hukuk kapsamında bir yükümlülük olduğunu belirterek bu sürecin siyasi pazarlık konusu yapılamayacağını vurguladı. Çocukların geri gönderilmesinin toprak tavizlerine, esir takaslarına veya başka siyasi anlaşmalara bağlanmaması gerektiği ifade edildi.
Bazı milletvekilleri Rusya'nın politikasını soykırım olarak nitelendirdi
Avrupa Parlamentosundaki görüşmeler sırasında bazı milletvekilleri, Rus güçlerinin ve yetkililerinin Ukraynalı çocuklara yönelik uygulamalarını soykırım olarak tanımladı.
Avrupa Muhafazakârları ve Reformistleri (ECR) grubundan Letonyalı milletvekili Rihards Kols ile Renew Europe grubundan Litvanyalı milletvekili Petras Austrevicius, bu uygulamaların savaş suçları ve insanlığa karşı suçlar kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirtti.
Milletvekilleri, Ukraynalı çocukların tek vatanının Ukrayna olduğunu ve ait oldukları yere dönmeleri gerektiğini ifade etti.
Avrupa Halk Partisi (EPP) de yayımladığı açıklamada, uluslararası hukuka göre bir grubun tamamını veya bir bölümünü yok etme kastıyla çocukların zorla başka bir gruba nakledilmesinin soykırım suçunu oluşturabileceğine dikkat çekti.
AB Dış İlişkiler ve Güvenlik Politikası Yüksek Temsilcisi Kaja Kallas ise görüşmeler sırasında Rusya'nın kaçırdığı Ukraynalı çocukları kendi ülkelerine karşı savaşmaları için cepheye gönderiyor olabileceğini öne sürdü.
AB yaptırımlarının genişletilmesi istendi
Avrupa Parlamentosu, Ukraynalı çocukların evlat edinilmesi veya koruyucu ailelere yerleştirilmesi amacıyla oluşturulan çevrim içi katalogların kapatılmasını da talep etti.
AB üyesi ülkelere, kayıp ve sınır dışı edilen çocukların kimliklerinin belirlenmesi, kayıt altına alınması, bulundukları yerlerin tespit edilmesi ve Ukrayna'ya geri gönderilmeleri için Kiev yönetimi, uluslararası ortaklar ve uzman kuruluşlarla işbirliğini artırma çağrısı yapıldı.
Kararda ayrıca çocukların sınır dışı edilmesine karıştığı belirlenen yetkililere ve kuruluşlara yönelik mevcut AB yaptırımlarının genişletilmesi önerildi.
Putin ve Lvova-Belova hakkındaki tutuklama emirlerine destek
Avrupa Parlamentosu, Uluslararası Ceza Mahkemesinin (UCM) bağımsız çalışmalarına ve Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ile Rusya Devlet Başkanlığı Çocuk Hakları Komiseri Maria Lvova-Belova hakkında çıkardığı tutuklama emirlerine desteğini yineledi.
Söz konusu emirler, Ukraynalı çocukların yasa dışı şekilde sınır dışı edilmesi ve başka bölgelere nakledilmesi iddialarıyla bağlantılı bulunuyor.
Milletvekilleri, sorumluluğun yalnızca Rusya'nın üst düzey yönetimiyle sınırlı kalmaması gerektiğini, bu eylemleri doğrudan gerçekleştiren veya kolaylaştıran herkesin hesap vermesi gerektiğini vurguladı.