Terörsüzlükten ve Türkiye’den Rahatsız Olanlar mı var?

Türkiye entelektüellerinin farklılıklarla beraber müşterekleri, bireyle toplumu, vatandaşla devleti, gruplarla milleti beraber savunabilecek ortak paydanın teorisini ve fikriyatını dile getirmesi gerekiyor. Bu yapılabildiğinde ortak bir zemine, milliyete, memleketine sahip olmanın verdiği özgüvenle farklılıklarımızın ifadesinin ortak çatısına, vatanına da kavuşmuş olacağız.

Murat Yılmaz

Yazan: Murat Yılmaz

· 4 dk okuma

Terörsüzlükten ve Türkiye’den Rahatsız Olanlar mı var?

Türkiye temel meselelerin tartışılmasında ve çözülmesinde ciddi adımlar atıyor. Bunun siyaset ve kamuoyu nezdinde geniş bir zeminde olumlu karşılıklar bulduğunu görüyoruz. İşte mesela Terörsüz Türkiye projesinde çerçeve kanunun TBMMd’e 467 oy gibi rekor bir oyla kabul edilmesi, bunun önemli örneklerinden biridir. Ancak bu örnekleri zedelemek, siyasetin ve sıradan insanın sağduyusunda travmalarla hasar oluşturmak için yürütülen kara propaganda, polemik ve komplo teorileri de maalesef devam ediyor. Bu hiçbir yapıcı katkısı olmayan yıkıcı menfi dalganın ve üslubun üzerinde durmak gerekiyor.

Bernard Lewis bir tür medeniyet ayrımı olarak “ileri-geri” toplumlar arasında şöyle bir ayrım gözetir. Bir toplumda kişi başına düşen milli gelir ne kadar çok olursa olsun, bir problemle karşılaştığında “bu problemi başımıza kim sardı” diye tepki verme eğilimi yaygınsa, o toplum, geri bir toplumdur. Buna karşılık, kişi başına düşen milli geliri ne kadar az olursa olsun bir problemle karşılaştığında, “biz nerede yanlış yaptık” sorusu soruluyorsa o toplum, ileri bir toplumdur. Türkiyenin meseleleri üzerine tartışmaların, nerede yanlış yaptık diye ele alınması ve tek tek bu problemlerin, bu problemin ardında yatan zihniyetin analiz edilmesi, Türkiye’yi çözüm üreten bir “açık toplum” haline getirecektir. Bunu yapmak yerine iç ve dış düşmanlar aramak, Türkiye’yi çözüm değil problem, şiddet ve otoriterlik üreten bir kapalı topluma dönüştürecektir.

Bu çerçeveden baktığımızda, başlayan tartışmayı müspet olarak görüp, bu istikamette ilerlemesine yardımcı olmak lazım… Elbette, bugüne kadar konuşamadığımız konuların hepsini konuşma çabasının getirdiği ciddi yüklerle ve sıkıntılarla karşı karşıyayız. Lakin tartışmanın önüne geçmek, bizi açık toplum olma irademizden kopartarak, yeniden kapalı toplum anlayışına hapsedecektir. Burada ehemmiyetli olan husus, nasıl bir toplumda yaşayacağımıza karar vermektir. Şayet açık, özgür ve demokratik bir toplumda yaşayacaksak, tartışmalarda aklı selimi kaybetmeden ve düşmanlıklara mahal vermeden problemleri çözmeye çalışmalıyız. Burada üslup, fevkalade ehemmiyet kazanmaktadır. O yüzden tartışmanın bütün tarafları, kullandıkları üsluba dikkat etmemeliler.

Bu konularda hukuken ve siyaseten yapılması gerekenlerin, derhal yapılmasını istemek yerindedir. Ancak zihniyet ve kültür düzeyinde yaşanan sorunları çözecek sihirli bir değneğimiz asla olmayacak... Dolayısıyla meselenin zaman içinde çözülecek boyutlarının olduğunu baştan kabul ederek, tartışmaları sertleştirmemek ve sabırsızlık göstermemek gerekiyor. Ne yazık ki, tartışmanın bu ayağında da aksayan bir yön var. “Asabilik” bizi siyasi kültür ve siyasi dilin yarattığı sorunlardan kurtarmak bir yana, bu kültür ve dilin yeniden üretilmesine götürebilir. Siyasi kültürümüzdeki empati eksikliğini azaltacak eğitim ve kültür projeleri üzerinde çalışmak, kızmaktan daha yararlı sonuçlar verecektir.

DEM Parti içinde belli isimler ve kesimler Terörsüz Türkiye projesinin başlangıcından itibaren ve hatta çerçeve kanun öncesinde dahi, süreci bozucu ve yıkıcı bir dil kullanmakta ısrar etti. Bu şekilde çerçeve kanunun TBMM’de kabulünü zorlaştırmak ve kamuoyunda kutuplaşma meydana getirilerek desteği düşürmek amaçlandı. TBMM’deki 467 oy, bu kutuplaştırıcı tahrik çabasının başarısızlığını açıkça ortaya koydu.. Şimdi aynı çevrelerin, çerçeve kanunun uygulanmasında da benzeri bir yıkıcı dille Terörsüz Türkiye projesine zarar vermesinden endişe ediliyor. Bu yıkıcı çevrelerin terörsüz bir Türkiye’de kendilerini rahat hissetmeyecek çatışma ve illegalite zihniyetinden kopamayan kesimlerden oluştuğu görülüyor. Bunların bir kısmı da radikal sosyalist örgütlerden geliyor. Bu kesimler Türkiyelilik vurgusundan, terörsüzlük ifadesinden, devletle ve toplumla entegre olmak söyleminden rahatsızlar.

Bı kara prooagandalar yüzünden Terörsüz Türkiye için siyasetçilerin attığı adımların entelektüel derinliği zayıf kalıyor, hatta mızmız bir menfi dille adeta Terörsüz Türkiye’ye muhalefet ediliyor… Türkiye’nin bütünlüğü ve müşterek milli kimlik lehine konuşmak, yazmak ve eser vermek ayrı bir cesaret meselesi haline gelebiliyor. Sosyalist sol, bu şekilde kendi tarihindeki şiddet başta olmak üzere milli kimlik meselesiyle yüzleşmekten de kaçmış oluyor. Halbuki mesela Marksist Fransız tarihçi Fernand Braudel Fransa’nın Kimliği adıyla 984 sayfalık muazzam bir kitap yazarak Fransanın kimliğini ve bütünlüğünü savununca entelektüel sıfatından bir şey kaybetmiyor. Yahut dünyaca ünlü felsefeci liberal Jose Ortega Gasset de Omurgasızlaştırılmış İspanya kitabında İspanyol kimliğini, ispanya’nın bütünlüğünü ve kimliğini savununca entelektüel vasfına halel gelmiyor. Türkiye entelektüellerinin farklılıklarla beraber müşterekleri, bireyle toplumu, vatandaşla devleti, gruplarla milleti beraber savunabilecek ortak paydanın teorisini ve fikriyatını dile getirmesi gerekiyor. Bu yapılabildiğinde ortak bir zemine, milliyete, memleketine sahip olmanın verdiği özgüvenle farklılıklarımızın ifadesinin ortak çatısına, vatanına da kavuşmuş olacağız. Her görüşten entelektüelin Türkiye’yi düşünmesi ve savunması gereken günlerdeyiz…

Murat Yılmaz’dan diğer yazılar

Podcast

gdh'i Google'da takip edin

gdh'i Google'da Tercih Edilen Kaynaklar'a ekleyin veya Google Haberler'de takip edin.

Yazı Boyutu

Haberin görünümü bu boyutta görünücek. Göz yorgunluğu olmadan rahat okuma.

Haberi Paylaş

Sayfayı Paylaş

gdh'yi bir arkadaşınıza tavsiye etme ihtimaliniz 0-10 skalasında kaç olur?

Hiç tavsiye etmezdimKesinlikle tavsiye ederim